vrijdag 28 april 2017

man/vrouw



Het vrouwelijke is de afstemming in het hart met de Essentie, met de Bron, met de Liefde, met het Weten.
Vanuit deze afstemming, deze Verbinding, kan meer en meer Licht komen in de duisternis. Zo kan meer en meer werkelijke Kracht vrijkomen wat het mannelijke aspect is.
In afstemming op de Bron, dit tot vervulling brengen. Dat we waarlijk van binnenuit kunnen gaan staan voor dat wat in het innerlijk tot bloei gekomen is. Staan voor/in de Waarheid, staan voor/in de Liefde.
Dan is het mannelijke/vrouwelijke weer een, de zoektocht voorbij. Je bent weer heel, weer in harmonie, weer in het paradijs. Het paradijs hervonden maar nu bewust.
Daarom ben je dan ook werkelijk Vrij.
Vrij om verder te ontvouwen, verder te groeien, bloeien, want dit proces houdt nooit op.
Het gaat dus ook niet om geslachten, maar dat iedereen een pool mist. Dit kan dus ook gezocht worden in liefde voor hetzelfde geslacht. Ook hierin komen steeds die polen terug. De ene is meer mannelijk, en de ander meer vrouwelijk.
Uiteindelijk kunnen we dus de vervulling ook niet buiten vinden. Die ligt binnenin, en zal dan alles buiten vervullen.

Maar we kunnen wel elkaar helpen om tot die heelheid te komen. Waarin we spiegels van elkaar zijn, allerlei in elkaar raken, opwekken.
Dit is in meest positieve zin een liefdesrelatie. Elkaar tot heelheid brengen, zicht brengen op onze blinde vlekken. De ander is een spiegel een kans tot Zien.
Meestal raakt het heel verwrongen, omdat we liever niet willen zien. Dat we niet die uitdaging aan willen gaan in wat de ander aanreikt. Of de een overheerst en de ander is heel onderdanig.  Weer die mannelijke en vrouwelijke pool.
Maar uiteindelijk gaat t erom dat we beide in de Kracht gaan staan, de ware zachtmoedige Kracht wat ik wel een mooi woord vindt van de versmelting van het mannelijke/vrouwelijke. Het is uiteindelijk de allergrootste Kracht maar zal nooit iets forceren, en de draagKracht is de Liefde.



Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/2IMollYyY2

dinsdag 25 april 2017

zelfbewustzijn en Zijn



Juist als je jezelf kent ken je jezelf niet.
Ben je niet meer bezig met wat je bent, wat je doet. Je Bent gewoon, je doet gewoon.
Het is allemaal vrij en stromend, onbevangen.
Je bent leeg geworden van jezelf, dus alle verkramping is verdwenen. Alle fixatie alle gerichtheid op jezelf.
Elk moment roept iets op, en van daaruit komt een reactie. Maar jij reageert niet meer, Tao reageert door jou heen. Het Leven, de Stroom, de Liefde, in alle eenvoud en harmonie. Je bent niet bezig met, wat zal het effect zijn, hoe kom ik hierin over, zullen ze me niet afvallen, word ik niet aangevallen verstoten. Er is geen reactie van, goh wat ben ik goed dat ik dit weet dat ik dit kan, wat weet ik toch veel, of juist, ik ben niks ik kan niks ik ben niks waard.
Allemaal het spel van de dualiteit, waardoor je altijd heen en weer gegooid zult worden. Want hoe dan ook, je denkt te weten wie je bent, of heel goed of heel slecht.
Maar het is jouw beeld, jouw idee.

Je bent dan ziek, gewond, en je behoeft genezing al hebben vele dit niet in de gaten en zoeken onbewust de genezing de vervulling buiten zichzelf.
Maar zo zul je altijd ziek blijven, afhankelijk blijven, en kan de wond elk moment weer open gereten worden. Dan is er niks zeker, waar je jezelf dan weer tegen probeert te verdedigen te beveiligen. Waardoor je nog zelfbewuster, nog meer verkrampt raakt in jezelf en Tao, de Stroom helemaal uit het oog verliest.
Maar de Stroom is.
Niks is belangrijk.
Slechts verbinding houden met de Stroom.
Waar die ook heen gaat, heen wil.
In alle eenvoud volg je.
En als je hierin een prominente zichtbare positie krijgt maakt dit geen verschil voor je met dat je altijd onzichtbaar blijft. Je volgt gewoon de innerlijke Stroom, bent in die Stroom in dit Zijn vervuld. Groot, klein, belangrijk onbelangrijk heeft geen vat meer op je, je doet wat het moment vraagt, en dat is helemaal goed.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/sdGtbBdlCQ

vrijdag 21 april 2017

Leven



Het Oervertrouwen....
Totale overgave.
Leeg van dat iets moet gebeuren.
Geen beladenheid op wat dan ook.
Gewoon Zijn.
In vrede, in rust, ontspannen Zijn.
Wordt dan niet de werkelijkheid zichtbaar, dat wat is?
Heeft dit dan geen natuurlijke verbinding?
Alles is helder, alles is klaar.
Geen aanval en verdediging.
Gewoon Zijn.
En je stroomt door het leven heen, heel natuurlijk.
Volgend de Stroom. Je overgegeven hebben aan de Stroom van binnenuit. Zonder weerstand, verzet, eigenwilligheid.
Is het dan niet natuurlijk dat het Leven dan door jou heen kan kijken, door jou heen kan ervaren dat wat is?
Omdat jij er niet bent?
Een ware ont-moeting met het leven.

Zo'n mooi woord...
ont-moeting.
Er moet niks.
Er moet niks gebeuren.
Niemand moet iets zijn.
Alles mag er zijn, en de ander mag zijn die hij/zij is.
Open en ontvankelijk voor het Leven, voor de ander. De ander werkelijk zien, helder zien omdat de ander mag zijn. Omdat de ander niets hoeft te zijn of te doen. Daarom de werkelijkheid van de ander kunnen zien zoals het is.
Daarom in de ont-moeting met het leven helder zien wat het leven is. Zonder kleuring, zonder invulling zonder beeld.
Eenvoud.
Er hoeft niets meer.
En daarom mag/kan alles gebeuren.
Alles is een.
Alles is verbonden.
En er is Liefde.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/mI0dkfQxmM

dinsdag 18 april 2017

Bewustzijn



Dat is de kern waar t steeds om draait, bewustzijn.
Inzicht is ook zo'n mooi woord, doorzicht, door iets heen kunnen kijken. Door alle illusies heenkijken, door alle schijn, door alle laagjes. Tot de kern van dat wat is, vanuit de Kern van dat wat is.
Bewustzijn is energie, Energie, een Kracht.
En daar gaat t om, dat de Kracht van het Bewustzijn sterker en sterker wordt. Dat Het meer en meer overal doorheen kan branden, tot de Kern kan komen. Dwars door alles heen kan kijken, meer en meer kan doorzien. Alles hierin kan oplossen in dit Bewustzijn.
Ook dat t Bewustzijn meer en meer kan bevatten omvatten van de Waarheid. Dat je meer en meer gewoon Weet met je hele Wezen. Hoe iets is, hoe t in elkaar zit. Dat je dieper en dieper door kan dringen tot de Waarheid die steeds weer nieuwe facetten toont. Nieuwe dimensies als jij er in je innerlijk, ruimte voor geschapen hebt, er ruimte voor gekomen is.
Dit proces houdt nooit op, zolang jij ontvankelijk, open blijft.

Je kunt het niet doen. Je kunt wel voorwaarden scheppen dat het bewustzijn meer en meer mag/kan spreken.  Het kan wel je intentie zijn dat je wil Zien wil Weten, begrijpen.
Dus in ieder geval niet steeds voorthollen, maar momenten van rust inbouwen, het bij jezelf zijn. Gewoon Zijn en voelen, proeven wat er in je omgaat hoe het bewustzijn tot je spreekt. Dan kan het bewustzijn doorlichten, inlichten, verlichten. Dan kan Het alles op laten lossen wat tussen jou en de Essentie staat.
Door je heen laten gaan, het toelaten dat de wereld een spiegel is. Hoe ieder op jou reageert, de situatie waar je in zit, en ook weer hoe t bewustzijn hierin tot jou spreekt, wat dit je wil zeggen.
Durven zien wat is.
Durven voelen wat is.
Durven het Bewustzijn te laten spreken.
Het spreekt altijd.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/l4ARzRwnl0

vrijdag 14 april 2017

de Getuige



De getuige.
Het is een totaal onpersoonlijk aspect in jezelf, dat naar alle fratsen kijkt die jouw ikje uitvoert. Bv ook de gedachtekronkels die je hebt, de dans die je gedachten uitvoeren.
Eigenlijk een buitenstaander die buiten alles staat, over niks een mening heeft, gewoon kijkt, ziet wat is.
Als de getuige er is dan Weet je dat je veel meer dan je gedachten bent want dan zie je je gedachten.
Dan Weet je dat t draait om bewustzijn, bewust Zijn.
Aandacht, alert zijn, in het nu zijn. Jezelf niet verliezen in dat wat we het leven noemen, maar Zien wat dat leven met je doet, wat het aanraakt, in beweging brengt. Gedachten die wakker worden, emoties. Dit kan de getuige zien. Hoe intenser de getuige, wat het Bewustzijn is, in jou kan werken hoemeer je jezelf kan doorzien, dwars door alles heen kijken. Door alle spelletjes van je denken heenkijken, de wortel zien van je emoties. Meer en meer de wortels van waaruit het denken ontstaat eruit kunnen trekken, waardoor ze geen mogelijkheid meer hebben om te ontstaan. Omdat ze geen grond meer hebben om op te staan, omdat er meer en meer is een waarlijk verstaan.
Dan is er een mogelijkheid dat t denken uiteindelijk helemaal verdwijnt, je alleen nog maar bewustzijn, de getuige bent. Dat je in alle eenvoud de Stroom kunt volgen omdat geen enkele gedachte je hierin meer manipuleert.
Dan Ben je gewoon.

En ja, dit strekt zich uiteindelijk ook uit naar de droomwereld, als we gaan slapen. Dan kun je daar ook wakker en alert blijven, en tot veel ont-dekkingen komen. Is slapen uiteindelijk niet gewoon even dood gaan? Er blijft een verbinding waardoor we weer terug kunnen komen. Het enige verschil als je dood bent is dat je niet meer in je fysieke lichaam terug kan, het bewustzijn in de droomwereld blijft.
Uiteindelijk is er dan geen verschil meer tussen daar en hier. Je leeft hier een leven maar aan de andere kant nog veel meer levens en beleven. Zeker niet alleen wat over t algemeen onder dromen verstaan wordt, verwerking van ervaringen, maar eindeloze vormen van bestaan.
Eigenlijk wordt daardoor het leven hier steeds relatiever. Het is een van je levens, als de getuige, het bewustzijn in de droomwereld ook aanwezig blijft, wakker blijft.
Dan wordt het een eenheid. Dan zijn we weer waarlijk wakker geworden.
Wat wakker zijn betreft, je zou kunnen zeggen dat voordat de getuige er is we eigenlijk nog slapen, ook hier op aarde. Dan leven we een droombestaan, en het Leven doet er alles aan om je wakker te maken.
Wat je met je persoonlijkheid kan doen om dit te laten gebeuren is de intentie hebben om in aandacht te blijven. Niet te verdrinken in het leven. Jezelf steeds weer terugroepen als je ontdekt dat je jezelf weer hebt verloren in zoveel. Ruimte scheppen voor het Bewustzijn.
En misschien mag je dan ineens tot de ont-dekking komen, ja daar issie, en alles zal anders zijn.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/3hovGGuC9s

dinsdag 11 april 2017

het denken



Is dat niet de kern, dat alles vluchtig is?
Maar het denken staat hier liever niet bij stil dus blijft het liefste vol van zoveel, beelden, ideeën. Wat schijnbaar belangrijk is om voor te leven, om voor te gaan, om te doen. Ja willen we niet het liefste doen, doen, doen, maar Zijn?
Is daarom iets als yoga niet heel populair, want dan kun je doen, regels volgen, structuur, systeem. Of andere stromingen met plaatjes, etiketten, waar je aan kunt beantwoorden, aan kunt voldoen. Wat je kunt volgen, wat resultaten zal opleveren.
Heerlijk voor t denken, houdt zich hier lekker mee bezig.
Maar gewoon Zijn?
In het niks?
En toch ligt uiteindelijk de vervulling binnenin. Niet in wat je doet, in waar het denken vol van is, maar in wat je Bent. Je hoeft hier dan niets meer voor te doen, je bent Dat. Je bent vervult in Dat.
Dan maakt het niet meer uit wat je doet.
Al ben je aan het eten, loop je over straat, praat je met iemand, maakt contacten, verbindingen. Het is vervuld, je bent vervuld in jezelf, in het Zelf.

Het denken doet zoveel met je, is nooit tevreden, zet dingen vast, mensen vast in beelden. Je moet zoveel van het denken, je wil zoveel.
Het denken kan niet gewoon Zijn.
Het denken wil altijd uit het nu zijn.
En daarom zul je nooit vervuld zijn, omdat de ware vervulling van het Andere is. Waar het denken niet bijkan, geen voorstelling van kan maken, maar wat uiteindelijk is, een vanzelfsprekendheid is.
Het denken maakt je groot, maakt je klein. Het denken reageert op andere in wat ze van jou denken, voelt zich aangesproken, aangevallen eventueel, moet verdedigen, want je bent geweldig. Of het denken reageert juist op alles met, ik ben niks, en voelt zich hierin steeds bevestigd door het leven, door mensen.
Maar t is allemaal een denkspelletje.
En je bent veel meer dan dit denken.
Je bent Bewustzijn.
Zijn.

Al wordt je blind, dit Zijn kan niet van je afgenomen worden.
Al wordt je doof, het Zijn blijft hetzelfde.
Al kun je niet meer lopen, het Zijn is.
Het Zijn, het hierin vervuld zijn is onafhankelijk van alles. Onafhankelijk van zintuigen, onafhankelijk van uiterlijke omstandigheden.
En natuurlijk vindt het Zijn het heerlijk om verbinding te vinden, een open hart, ontvankelijkheid in een mens. Een echt samen Zijn, één Geest zijn.
Dus er zal altijd een intentie blijven dat iedereen tot dit Zijn mag komen, zodat uiteindelijk we allemaal weer een in Liefde Zijn.


Kagib
De uitgesproken woorden:

http://we.tl/fNfJsVUhHa

vrijdag 7 april 2017

de ware Liefde



De Liefde kan pas uit ons stromen als alles wat deze Liefde niet is, opgelost is in deze Liefde.
Dus juist door totaal jezelf te zijn, met alles erop en eraan maar dan ook met volledige aandacht, intens bewust hiervan zijn, ernaar kijken. Het totaal voelen/proeven hoe alles tot je spreekt, wat het raakt, beroert. Zo kan alles wat geen Liefde is in de Liefde oplossen. Alles wat je eventueel helemaal niet wil zien van jezelf, niet wil ervaren, zonder schuldgevoel.
Nu gebeurt het.
En elk volgend nu weer.
Echt Leven, en je niet laten leven, niet achter het leven aanhollen. Gewoon het leven totaal door je heen laten gaan.
Het leven is uiteindelijk heel eenvoudig.
We maken het zelf heel erg moeilijk.
En we kunnen alles tot eenvoud brengen door heel bewust te leven.

Liefde kun je niet doen.
Liefde is een vrucht.
Liefde kan meer en meer vrijkomen, nadat wij verdwenen zijn.
Liefde wordt een vanzelfsprekendheid, als wij uitgepraat zijn.
Er is dan geen bedoeling meer, geen houding, je Bent die je bent.
En die Liefde, als die dan vrijgemaakt is, ja die kan bergen verzetten omdat t heel is. Omdat het alleen Liefde is.
De Liefde ziet alles heel helder, omdat alle beladenheid weggevallen is, alle kleuring. De Liefde ziet wat is, blijft in vrede en rust en doet wat het moment vraagt.
Het is onafhankelijk van buiten, Weet, kijkt dwars door alles heen. Het is niet gevoelig voor voor of afkeur, want in de Liefde ken je jezelf dus waarover kun je dan nog struikelen?
Liefde is onuitputtelijk maar kan niks forceren en zal niks forceren.
Of dus niets onmogelijk is met de Liefde?
Met de Liefde is niet alles mogelijk maar geeft mogelijkheden/kansen, reikt aan, prikkelt. Waar openheid is stroomt het naar binnen, waar mogelijkheid is brengt het heling, maakt alles weer heel.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/qQeFAN2d7d