vrijdag 20 oktober 2017

vriendjes worden



Het heeft uiteindelijk allemaal met elkaar verband.
Omdat we vast willen houden aan van alles en nog wat, kunnen we nooit echt vriendjes worden met iedereen.
Zullen we altijd afhankelijk blijven van bekrachtiging van beeldjes, van ideeën, van gedachten, instemming krijgen etc. etc.
Je gaat in gevecht met andere die andere beeldjes hebben. Je moet je verdedigen, gaat aanvallen, tegen alle vormen, ideeën.
Je legt de schuld bij t verleden, je ouders, je opvoeding. Zij hebben van alles gedaan en daarom is je leven nu zo ellendig.
Maar zitten we niet allemaal in hetzelfde schuitje?
Zaten je ouders ook niet verstrikt in allerlei beelden, zo moest het en niet anders. Dat waar ze aan moesten beantwoorden?
En zo zitten we aan elkaar vast in de dans van liefde en haat om t maar heel algemeen te stellen.
Ik hou van jou, want..... je bevestigd mijn beelden, mijn ideeën, mijn idealen, mijn emoties.
Ik haat je want je ontkracht mijn beelden, je ziet me niet, je oordeelt over me....etc. etc.

Maar de Liefde kan zo niet vrijkomen.
Zo zullen we nooit vrij zijn.
Zo zullen we altijd afhankelijk blijven van zoveel.
Om onszelf overeind te houden.
Om ons ego overeind te houden.
Wil dit ego verdwijnen dan is de voorwaarde openheid.
Durven toelaten van de ander. Durven toelaten van je eigen kwetsbaarheid, kwetsbaar zijn. Open zijn.
Durven geraakt te worden in eventuele pijn.
Zodat er heling, inzicht en begrip mag/kan komen.
In die openheid, kun je jezelf echt voelen, en het leven om je heen.
Als je geraakt durft te worden.
Dan kan het Leven door je heen stromen, je vervullen.
Want het ego staat tussen die Stroom in.
Verkrampt vasthoudend aan zoveel.
Zoveel zoekend buiten zichzelf.
En de vervulling ligt te wachten binnen jezelf.
Je hoeft slechts je hart te openen, zodat het kan luchten, gezuiverd kan worden, traantjes mogen vloeien. Even helemaal weerloos zijn in overgave.
We hoeven niemand te zijn, niets groot te houden, sterk te zijn.
En we hoeven ook geen oordeel over de ander te hebben.
Diep binnenin zijn we allemaal vriendjes en vriendinnetjes.
Maar t ego kan nooit een werkelijke vriend zijn, vriendin zijn.
Het ego houdt je altijd geïsoleerd.
We zijn zo, zoveel meer, en daarmee kunnen we met elkaar verbonden zijn. Ieder met zijn/haar eigenheid. Samen onderzoeken, elkaars leven betasten, bekijken. Goh, zie jij t zo, is dat jouw levensbeeld, invulling, interessant.
Delen van het leven met elkaar, overal waar we zijn.
En overal kan die ont-moeting plaatsvinden, waar je ook bent, als jij open bent.
Dan kan iedereen je vriendje, je vriendinnetje zijn omdat je vriendje/vriendinnetje met jezelf geworden bent.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/wc5IbikV9f

dinsdag 17 oktober 2017

de val



Er is een Oeressentie die er was voor de val. Dat wat niet in de tijd gevallen is zou je ook kunnen zeggen.
Maar ja, wij zijn wel gevallen in de tijd, en daar de weg kwijtgeraakt.
Maar die Oeressentie staat buiten de tijd, en heeft uiteindelijk de touwtjes in handen van alles wat binnen de tijd plaatsvindt, de dualiteit.
De dualiteit speelt haar eigen spel. Het wil eigenlijk dat spel door blijven spelen wat zelfs verbinding heeft met heel grote krachten, heel grote wezens.
Die kunnen je ook weer misleiden, waar je maar gevoelig voor bent. Ze kunnen ook bv via channeling zich openbaren.
Maar de Oeressentie spreekt zich ook uit, maar is een heel stille Stem. Het is aan jou of je wil luisteren, waar je verlangens liggen.

Wil jij blijven, of wil je verdwijnen, daar komt t op neer.
Wil je vol blijven van jezelf, of leeggemaakt worden, verstillen. Alles, maar dan ook alles overgeven. Niets meer weten, niets meer kunnen.
Dan kan de Essentie in jou gaan spreken, en het omzettingsproces zich in gang zetten. Een soort verstervingsproces. Met jouw wil kun je hier niets aan doen, slechts open blijven. Loslaten, wat losgelaten wil worden, waarin je ziet, doorziet wat is. Als de Essentie, je zou ook kunnen zeggen het Bewustzijn meer en meer kan spreken, door je heen kan werken, dan kan dit proces in volledige harmonie plaatsvinden.
Meer en meer ben je Dat, Ben je in alle eenvoud, als dit omzettingsproces verder en verder doorgang vindt. Een eerstehands Weten zonder speculatie, zonder twijfel. Een totale afstemming op t leven, wat nodig is.
Maar als je vol blijft van jezelf kan dit proces niet plaatsvinden en zul je oogsten wat je zaait. Totdat je misschien een keer tot bezinning komt en de ware Ommekeer komt.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/WLwPWXAwlN

dinsdag 10 oktober 2017

gesloten deuren




Zoveel dat zich achter gesloten deuren afspeelt. Door de situatie, door dat wat gebeurd is zijn er gesloten harten ontstaan waardoor niemand er vanaf weet. Wie nog in vertrouwen te nemen, alles zo kwetsbaar, teveel pijn om nog toe te kunnen laten. Er is teveel gebeurd.
Voor jou die dit leest, realiteit?
Meestal komen we niet zomaar op het spirituele pad. Meestal gaat er heel veel aan vooraf. Diepe wonden die geslagen zijn, zoveel pijn. En daardoor zo verwrongen dat leven geworden, een overleven.
Zoveel dat opgesloten is geraakt. De onbevangenheid, het gewoon zijn, het gewoon mogen zijn die we zijn. Open het leven, de ander ontvangen.
Er is vaak teveel gebeurd.
Er is moed voor nodig het open te maken, beetje bij beetje. Niet teveel want dan wordt t overstelpend. Dan verdrink je erin.

En ondertussen draait de aardbol gewoon door. Ondertussen doet iedereen net alsof ze heel gelukkig zijn. De massamedia doet hier hard aan mee om dit beeld hoog te houden. En waarschijnlijk zijn er heus ook wel gelukkige mensen, maar veel zijn gelukkig omdat ze het spel mee kunnen spelen. Elkaar hierin kunnen bekrachtigen, het spel van de maatschappij.
Maar meer en meer vallen af, kunnen niet meer mee. Willen niet meer mee?
Meer en meer worden wakker. Wakker zijn is niet makkelijk in een wereld die slaapt en t liefste ook wil blijven slapen.
Want wakker zijn heeft gevolgen, is kwetsbaar. Je valt er buiten, kunt het spel in eerste instantie niet meer meespelen.
Wonden uit het verleden gaan spreken, gaan open, en vragen om heling.
Er is een overstroming van Liefde nodig.
Als dat eens zou kunnen. Een reusachtige omhelzing die iedereen omvat. Waar de totale Liefde doorheen stroomt en alle pijn wordt gelouterd. Waar wordt geuit het verdriet, de eenzaamheid in deze omhelzing. Het stroomt er allemaal uit. Daarvoor in de plaats komt begrip, waarlijk begrip een doorleefd begrip voor dat wat gebeurd is. Vergeving, en van daaruit heling van al die wonden, alle wonden van iedereen.
Zo de bevrijding van het verleden, als alle pijn is weggestroomd, opgelost in deze reusachtige omhelzing. Opgelost in de Liefde, zodat we elkaar weer waarlijk kunnen zien, helder. Open en onbevangen harten. Het Kind weer vrij, een Liefdesdans die erop volgt.
Een ware Vrijheidsdans waarin ieder in vrijheid zijn/haar dans danst.
Als dat eens zou kunnen........


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/Y1tV7bC1Sa

vrijdag 6 oktober 2017

de splinter en de balk



Actie wekt reactie op.
Al bedoel je t nog zo goed. Als er oordeel, verzet in zit word dit opgepikt, wordt van daaruit gereageerd.
Eigenlijk geeft dat de duisternis kracht. Dan kan t reageren, zich verzetten, aanvallen. Dan wordt t n spel van macht, aanval en verdediging en zit je helemaal verstrikt in de dualiteit.
Maar als er waarlijk begrip gegroeid is van binnenuit, werkelijk Liefde, dan omvat dit ook de duisternis met begrip, en ook dit wordt gevoeld. De ander voelt dat hij/zij zichzelf mag zijn. En als je dan deelt, deel je ook echt vanuit respect en gelijkwaardigheid voor die ander en de ander voelt zich niet aangevallen.
Alles is energie.

Het is het idee van de splinter en de balk.
Als jij niet de balk uit je eigen oog gehaald hebt hoe kan je dan de splinter uit het oog van de ander halen?
Dus uiteindelijk gaat t erom dat jij, in interactie, jezelf vrijmaakt van die balk. Je vrijmaakt van jouw innerlijke duisternis, jouw beelden, jouw angsten, jouw vooroordelen, jouw verzet. Alles wat nog niet omgezet is in Liefde.
En dan zul je een waar vb zijn van deze Liefde. Dit uitstralen en ieder raken die hiervoor ontvankelijk is. Je deelt waar openheid is, ruimte, en je Weet waar je kunt delen omdat je niet hoeft te delen. Er zit geen lading meer op, je deelt gewoon.
En dat kan de duisternis oplossen, dan ben jij de Oplossing. Dat is de grootste Kracht waar de duisternis geen wapens tegen heeft omdat het hier geen vat meer op heeft, geen aanrakingspunten. Vroeg of laat zal zo de duisternis in dit Licht oplossen omdat de duisternis uiteindelijk de illusie is en het Licht, de Liefde, de Waarheid.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/rh5lBVWb0d

dinsdag 3 oktober 2017

van top tot teen



Dat is het unieke van deze tijd, vooral de tijd sinds de jaren 50
De nieuwe fase die in de jaren 50/60 ingegaan is.
Echt gaan leven, met alles erop en eraan.
Niet volgens uiterlijke gebruiken/rituelen/groepsnormen/religieuze waarden en normen. Maar zelf die grootse ont-dekkingstocht van t leven aangaan met alles erop en eraan. Alles beleven door je heen laten gaan. Wat er ook is, en het zo vrij kunnen maken.
Niets is slecht, alles is mogelijkheid en kans als je verantwoordelijkheid neemt voor dat leven. Als je ziet dat t leven je een spiegel aanbiedt waar je in kunt kijken. Kunt kijken naar alles wat die spiegel in je wakker maakt, en hierdoor inzicht en begrip kunt krijgen.

De enig zekere Binding, Verbinding is de Christus in jezelf, Tao, de Bron, de Essentie en alles wat hier verbinding mee heeft. Die kan je leiden/inspireren van binnenuit. Heeft geen oordeel over jou, over niemand. Ziet helder wat is, wie jij bent wat je nodig hebt. Het brengt je wat nodig is om te zien, de plek waar je kansen krijgt tot inzicht en begrip, de juiste mensen en situaties.
Wat Jezus deed was eigenlijk slechts n begin. Het is de bedoeling dat we nu nog veel dieper zakken. Echt alles laten bevruchten met de Christuskracht. Totaal op aarde komen van deze Christuskracht. Uiteindelijk dus door gewoon te leven, met alles erop en eraan, wat maar in je leeft. Wat in je leeft aan beweging, emoties, verlangens, is het materiaal wat vrijgemaakt wil worden, bevrijd wil worden, opgelost wil worden in de Liefde in de Christuskracht.
Dan zijn we waarlijk Mens, dat is waarlijk gegrond Leven.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/X3E52hnAXP

vrijdag 29 september 2017

oprecht zijn



Het gaat niet om wat we doen.
Het gaat er om dat we oprecht zijn, eerlijk zijn, in wat we doen.
Eerlijk zijn naar onszelf.
En eerlijk zijn naar de ander.
Dan zijn we vrij.
Dan zijn we heel.
Hoeveel pijn er eventueel ook is.
Hoeveel verwarring.
Hoeveel verdriet.
Hoeveel angst er ook is.
Als we t toelaten dat het er is, het door ons heen durven laten gaan.
Als we het niet wegdrukken, niet ontkennen.
Dan zijn we vrij.

Voelen/zien wat is.
Luisteren naar de innerlijke Stem hoe die elk moment spreekt.
Want die spreekt elk moment zich uit over dat wat is.
Zonder schuldgevoel maar met verantwoordelijkheid.
Dat is de ware verantwoordelijkheid, het antwoorden op ons Wezen, op onze Zielestem, op onze Essentie.
Daar antwoord op geven, daar naar luisteren.
Dat is de enige verantwoordelijkheid die van belang is.
Dan zijn we oprecht.

We zullen dan niet gespleten zijn, verkrampt.
We zullen niets hoog hoeven te houden.
Gewoon laten zijn, voelen/ervaren wat is.
Daar bij blijven, daarmee in verbinding blijven.
Hiernaar luisteren.
Anders raakt het verborgen en toont het zich op manieren die verwrongen zijn.
In dit toelaten kunnen we ook echt onszelf zijn, in onze kwetsbaarheid.
Want we zijn open, er hoeft niets verborgen te blijven.
We voelen dat we op onze plek zijn, want we hebben geantwoord, we antwoorden op onze Zielestem.
Er is vrede, er is rust.
Geen masker, geen muur, puur dat wat is.
Daarin ligt schoonheid, daarin ligt mogelijkheid.
Daarin liggen kansen tot bevrijding, tot heling.
Dan kan de Liefde ons helen, inzicht en begrip geven.
Dus het gaat niet om resultaat, hoe goed we zijn.
Het gaat er slechts om dat we oprecht zijn.
Dat we in onze waarheid zijn, waar geen plaats is voor schijn.
Dan kunnen we onbevangen zijn, spontaan als een kind.
Dan ademen we God uit, elk moment, al is er nog zoveel pijn en verdriet en verwarring en machteloosheid.
Dan is dat wat is, en dat wat is, is helemaal goed.
Maar een volgend moment mag alles misschien anders zijn.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/azapXEiX1Q

dinsdag 26 september 2017

Heilbegeren



Er is een Eeuwig beginsel. Iets wat buiten de tijd staat, er altijd is. Als we ons ervoor openen, eigenlijk ervoor rijp zijn, dan kan het ons raken/informeren, inzicht geven. Dat we t gewoon in ons hele Wezen Weten.
Het is een hele stille Stem, zeker niet dwingend. Maar t kan meer en meer doordringend worden als je t toelaat, binnen laat komen. Dan kan het fiks gaan confronteren. Want alles wat schijn is, wat jij opgebouwd hebt, je waanbeelden, dat waarachter je jezelf verschanst hebt om te overleven, komt meer en meer in een helder Licht te staan. Je wordt doorlicht, alles wat in de schaduw ligt wordt belicht.
Maar als dit je diepste verlangen is om weer naar Huis te gaan, naar je diepste Essentie dan zal Het hierbij ook helpen, ondersteunen, inspireren. Geschriften kunnen hierin van veel betekenis zijn, kunnen veel raken, in de zin van belichting van de schaduw en het perspectief dat er is. Het kan meer en meer een verlangen wekken om op dit Pad door te gaan. Want als je het echt aangaat, zul je ook meer en meer de vruchten mogen plukken. Meer en meer een stuk stilte in jezelf ervaren, als de strijd losgelaten is, de overgave gekomen is.

De Rozenkruisers noemen dit het heilbegeren. Dat je enige verlangen er nog in bestaat om naar Huis te gaan. Om weg te nemen alles wat dit in de weg staat. Dan staat het totale leven in dit kader. Dan draait het alleen nog maar hierom, en de rest wordt bijzaak.
Zo kan meer en meer de nieuwe mens binnenin groeien. Meer en meer mag je het Weten, Weet je het werkelijk. Is het verwezenlijkt in je Zijn, in je Wezen, is het een met je geworden. Een levend Weten, dat is het Weten in het hart. Niet een mooi nieuw denkbeeld maar uiteindelijk de enige Werkelijkheid, de tijdloze universele Werkelijkheid. Dat wat is, dat wat je ademen zal worden, dat waar je uit leeft.
Je hoeft hier niets voor te doen, slechts ruimte bieden aan dit proces. Niet verblind raken door de wereld maar meer en meer Zien en ervaren wat de werkelijke betekenis is van dit leven, het leven op aarde.
De Christuskracht is er voor ons, maar zal niet dwingen. Maar als we ons ervoor openen, voor deze Liefdekracht dan zal t ons overstromen, alles geven wat we nodig hebben. Onder leiding van deze Kracht kan dan het omzettingsproces plaatsvinden tot de uiteindelijke Opstanding.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/WtU9lvlVDx